De pauzeknop

Afgelopen week heb ik even op de pauzeknop gedrukt. Een term die ik maar even heb geleend van Theo Compernolle. Theo is gespecialiseerd in stress-management.

Boreout

In het werk kun je verschillende vormen van stress ondervinden. Om te beginnen de negatieve stress als gevolg van verveling en ja, dat komt nog veelvuldig voor bij zowel overheid als bedrijfsleven. Maar worden de prestatie-eisen en werkdruk wat opgevoerd, dan kom je al snel in een flow terecht en kun je spreken van werkplezier. Misschien zit je dan zelfs in de afwezigheid van stress, het gaat gewoon lekker.

Positieve stress

Schroeven we de eisen dan nog wat op en wordt er nog wat extra prestaties van verlangd, dan spreken we van een uitdaging die gepaard gaat met positieve stress. Kickstress die je tot hogere prestaties brengt. Maar, zo waarschuwt Theo, de mens is gemaakt voor de sprint en niet voor de marathon. Een (top)uitdaging is dan ook prima, maar mag niet te lang duren. Want dan schuiven we verder in het stress-spectrum. Want van een uitdaging wordt het dan een karwei. Weliswaar presteer je dan nog steeds evenveel als wanneer je ‘gewoon’ met plezier werkt, maar het verschil met plezierig werken is dat er dan altijd nog wel wat bij kan, terwijl je bij ‘karwei-werk’ eigenlijk overvol zit. Er kan niets meer bij, je wordt kribbig en de eerste negatieve stress-signalen worden zichtbaar.

Negatieve stress

Maar dat alles zit nog redelijk op de normale plaats in het stress-schema. Erger wordt het wanneer we doorschieten en het werk een last wordt of een burnout dreigt. Daarvoor zijn een aantal signalen beschikbaar. Je begint te klagen over alles en nog wat, je krijgt hoofdpijn als je thuiskomt, je slaapt onrustig, je zegt privéafspraken af omdat je zo moe bent, je snauwt tegen je kinderen, je krijgt last van spanningen, de eerste hartkloppingen dienen zich aan, je krijgt last van brandend maagzuur, ieder griepje of virusje lijkt aan je te kleven en andere vage en minder vage klachten.

Toen ik Theo dit zo hoorde vertellen moest ik toch even slikken en mogelijk jij ook wel. Hoe ver zit jij van deze signalen af?

De oplossing

Mocht je je herkennen in deze signalen, dan biedt Theo een oplossing. De pauzeknop. Druk hem maar eens in. Leg alles even stil, een minuut, een kwartier of misschien langer. Druk je op die (mentale) knop, dan valt er een enorme rust over je heen. Niets hoeft, voor een hele minuut lang. En weet je wat nou het mooie is, in die minuut (of langere periode), heb je de tijd om beslissingen te nemen. Je kunt besluiten om je werk anders aan te pakken, een gesprek met je baas te hebben of zelfs om je even ziek te melden en echt tot rust te komen. Probeer het maar eens uit. Bij mij heeft het gewerkt.