Wat we niet missen aan kantoor

Nu het thuiswerken al enkele maanden aanhoudt en de verveling en het chagrijn toeslaat, verlangt menigeen terug naar het pré-corona tijdperk. Maar toch was ook toen niet alles rozengeur en maneschijn. Want als we in alle eerlijkheid terugkijken op die tijd, dan zijn er een hoop zaken te noemen die je vast niet zult missen.

Onderweg

  • Geen zitplaats in het ov. Keiharde muziek uit koptelefoons en etende medereizigers (of erger: tussen scholieren na een sportles). En de allerergste: de trein komt helemaal niet.
  • Fietsende scholieren en andere wegpiraten.
  • Geen plek in de fietsenstalling.
  • Een stampvolle lift die stopt op iedere verdieping en natuurlijk moet steeds degene die achteraan staat er als eerste uit. En vergeet niet die ene collega die (volstrekt onnodig) voor één verdieping met de lift meegaat, terwijl die net zo goed met de trap had kunnen gaan.
  • En voor de thuiswerkers: reistijd en in het donker door kou en regen naar kantoor en weer naar huis fietsen.
Lees verder

Unanscheissbar

In een openhartig gesprek met een collega, vertelde hij dat hij zich in zijn werk inmiddels ‘unanscheissbar’ voelt. Een mooi Duits woord dat iets van onaantastbaarheid, autonomie en onafhankelijkheid uitstraalt, al dekt geen enkel Nederlands woord de lading helemaal.

Wat hij daarmee bedoelde was dat hij op een punt in zijn loopbaan stond dat hij geen carrière meer hoefde te maken. De hypotheek was (grotendeels) afbetaald, de kinderen het huis uit, dus geen financiële zorgen meer. Hij hoefde niemand meer ‘te vriend te houden’ omwille van zijn baan of om een de kans op een volgende carrièrestap te vergroten. ‘Ik kan mijn werk doen zoals ik dat wil, ik kan in alle openheid zeggen wat ik van het werk en de organisatie vind zonder me ergens druk over te hoeven maken. Natuurlijk alles respectvol en met fatsoen naar de andere collega’s toe, maar ik hoef me niet druk te maken wat anderen van mij vinden of dat ik mijn werk wel goed doe.’… Lees verder

Andere tijden

Weet je nog, vroeger, toen ging ‘s-ochtends vroeg de wekker en sleepte je je met je lome lichaam je bed uit. Opstaan, aankleden, boterham eten en op weg naar je werk. Lopend, met de fiets, auto of allemaal samengepakt in het openbaar vervoer.

Het lijkt wel een eeuwigheid geleden. Mijn wekker staat alleen nog maar stof te vangen. Sinds maart van dit jaar heb ik hem nauwelijks aan hoeven zetten. En hoewel mijn werkroutine nog vrijwel hetzelfde is gebleven, ik zit zo rond acht uur achter mijn computer, is mijn tijd van opstaan aanzienlijk verschoven. Organisch ergens tussen zeven uur en half acht word ik wakker en begin ik aan mijn werkdag.

Het zijn daarmee letterlijk andere tijden geworden. Was half zeven de wektijd, nu is dat gemiddeld drie kwartier tot een uur later. Terwijl ik niet later naar bed ga. Leven we daarmee niet eerder in betere en gezondere tijden dan voor Corona?… Lees verder

Week van de werkstress 2020

Vandaag begint de week van de werkstress (16 tot en met 20 november) waar vanzelfsprekend veel aandacht is voor de bijzondere Corona-tijden. De week wordt geopend door de staatssecretaris van SZW Bas van ‘t Wout en Mariette Hamer van de SER.

Weleens op een wiebelige ladder gestaan? Dan kun je wel wat houvast gebruiken. Het zijn bijzondere tijden. De werkloosheid stijgt. De onzekerheid neemt toe. De grens tussen werk en privé is nog nooit zo vaag geweest. Meer dan een miljoen mensen loopt jaarlijks het risico op een burn-out. Je staat plotseling niet meer zo stevig op je ladder. Hoe ga jij hiermee om? Levert het je stress op of houd je juist energie over? Alles draait om balans. Tussen werk en privé, uit- en aanstaan, energiegevers en energievreters. Heb jij grip op de situatie? Of is het de hoogste tijd voor een harde reset om opnieuw de balans te kunnen vinden?… Lees verder

De magie van het koekje

Er wordt soms gedaan alsof het bevorderen van werkplezier en de werksfeer hogere wetenschap is. En voor het verhelpen van echte problemen op het werk is dat wellicht een beetje waar. Maar de meest effectieve werkpleziertip die ik in de afgelopen jaren keer op keer met workshopdeelnemers deel is “de magie van het koekje”.

Regelmatig wanneer ik een vergadering heb op het werk of een bespreking met een klant, neem ik een pak koekjes mee (of wat lekkere brownies). Iedere keer weer geeft dat een enorm positieve vibe aan het begin van het overleg dat ook doorwerkt in de rest van het overleg. De toon is positiever en meer relaxt. Het komt zelfs geregeld voor dat bij een felle discussie, juist ik word ontzien, terwijl de argumenten richting andere deelnemers een stuk feller van toon is. En dat is soms mooi meegenomen … voor de prijs van een koekje.

Ook wanneer ik een heel lastig gesprek voorzie, dan breekt een simpel koekje het ijs.… Lees verder