overwerk

Het recht om onbereikbaar te zijn

Met alle nieuwe technische snufjes, smartphones, tablets, laptops en communicatieplatforms als skype, facetime en niet te vergeten de traditionele mail, wordt het werken steeds makkelijker gemaakt. In de ene organisatie heet het “het nieuwe werken” in de andere “tijd en plaats onafhankelijk werken”. Idee is dat je zelf bepaalt hoe en wanneer jij je werk verricht.

Het was wachten tot ook de keerzijde van deze nieuwe technische mogelijkheden de kop zou opsteken. En dat is inmiddels gebeurd. Van medewerkers wordt namelijk meer en meer verwacht dat ze 24 uur per dag bereikbaar zijn. Ook op die vrije woensdag of vrije vrijdagmiddag. En meer dan eens ook in de weekenden.

Daarom wordt er nu ook in de politiek gesproken over het recht om onbereikbaar te zijn. Voor wat het waard is, want het is campagnetijd en er moeten zieltjes gewonnen worden. Maar ik vind eerder dat medewerkers (en eventueel ook de vakbonden) zelf hier hun verantwoordelijkheid hebben laten liggen.… Lees verder

Overwerk doodt productiviteit en medewerkers

Nieuw onderzoek toont aan dat mensen met een 55 urige werkweek 33% meer kans hebben op een hartaanval dan mensen met een 35 tot 40 urige werkweek.

En om het nog erger te maken, overwerk leidt helemaal niet tot meer output en leidt niet tot een beter bedrijfsresultaat. In het kort: overwerk doodt productiviteit.

Dus overwerk is slecht voor de werknemers en slecht voor de productiviteit.

Zullen we daar dan maar snel mee stoppen en voortaan gewoon weer op tijd naar huis gaan?

 

De overwerkcultus (2)

De overwerkcultus is het overheersende geloof  dat hoe meer uren medewerkers maken, hoe beter het voor een bedrijf is. Die gedachte is niet alleen schadelijk (voor mens en bedrijf), maar ook gewoon fout. Een verhaal uit het boek “Time Bind” van Arlie Russel Hochschild illustreert dit mooi.

Doug Strain, manager bij een ICT bedrijf ESI in Portland Oregon, zag de link tussen de reductie van werkuren voor sommigen en de realisatie van nieuwe banen voor anderen.

“Als de vraag voor een product daalt, ontslaat een bedrijf meestal een deel van het personeel, om de rest van het personeel dubbel zo hard te laten werken. Daarom hielden we een stemming in ons bedrijf. Het team kon kiezen tussen een ontslagronde, of een 32 urige werkweek voor iedereen. Na rijp beraad koos men voor het laatste. Het bedrijf ging dus terug naar een 32 urige werkweek, voor zolang als de verminderde vraag zou aanhouden.… Lees verder

De overwerkcultus

Er is een land, waar ze onderzoek hebben gedaan naar hoe topmanagers hun tijd indelen. En dan specifiek welke keuzes zij daarin maken, zodat ze de hele dag efficiënt blijven en de goede beslissingen nemen. In dat onderzoek werden antwoorden gegeven als de volgende:

“Ik weet dat het common practise is dat topmanagers de dag extreem vroeg beginnen, maar eerlijk gezegd heb ik het idee dat ik betere beslissingen neem en een betere relatie met mijn omgeving heb, wanneer ik goed uitgerust ben. Dus ik sta meestal rond acht uur op, na een goede en verantwoorde nachtrust.

Ik zorg er ook voor dat mijn werkweek gemiddeld niet langer duurt dan 40 uur en dat ik nooit in het weekend werk. Dat is belangrijk voor mij om twee redenen. Ten eerste heb ik een leven buiten mijn werk. Ik heb een familie die mij graag ziet, vrienden en hobby’s waar ik ook graag tijd voor vrijmaak.

Lees verder

Dik 70 procent regelt privé-zaken op het werk

Zo’n 72 procent van de werknemers regelt wel eens privé-zaken onder werktijd. Daar staat tegenover dat ruim de helft ook minimaal een uur aan het werk besteedt tijdens de vrije tijd. Er is dus een sprake van een vervlechting tussen werk en privé, zo concludeert Randstad uit een onderzoek onder 2000 werknemers.

Vervlechting werk en privé

Veel werknemers plegen weleens een privé telefoongesprek onder werktijd, lezen persoonlijke e-mails, surfen op internet (waaronder het zoeken naar vakantiebestemmingen), en regelen privé-problemen. Hoe meer een werknemer overwerkt of werk meeneemt naar huis, hoe vaker tijdens de werkuren privé-zaken worden geregeld. Met andere woorden: er wordt tijd ‘geruild’. Omdat ze ook werken wanneer dat niet hoeft, vinden de werknemers dat ze privé-zaken mogen regelen wanneer dat eigenlijk niet mag.

Een andere belangrijke oorzaak waarom privé-zaken worden geregeld op het werk is het ‘bore out’-syndroom. Daarbij vervelen werknemers zich zodanig, dat ze alles aangrijpen om de tijd te doden.… Lees verder