Gisteren barstten de Olympische Spelen weer los. De vlaggen, de vlam, de tranen, de euforie – en natuurlijk die eeuwige focus op goud. Want goud is wat telt. Goud is waar we naar kijken. Goud is waar de camera’s op inzoomen.
Maar laten we eens eerlijk zijn: voor wie is er eigenlijk plek op die eerste trede? Voor één iemand. Eén sporter. Eén team. Eén moment.
En toch doen we alsof dat de enige plek is die ertoe doet. Wie een beetje oplet, ziet iets anders. Iets veel menselijkers. Iets duurzamers. Iets dat veel beter past bij hoe het leven écht werkt.
De magie van de tweede plek.
De iconen die nooit goud wonnen — en tóch iconen werden
Neem Rintje Ritsma. De Beer uit Lemmer. Vier keer zilver, twee keer brons. Nooit goud. En toch een van de meest geliefde schaatsers die Nederland ooit heeft gehad.
Of Henk Grol. Twee keer brons. Een wereldcarrière. Edith Bosch. Zilver en brons. Een icoon in judo én ver daarbuiten.
Kijk naar de Jamaicaanse bobsleeploeg. Geen medaille. Wel een film, een cultstatus en een plek in ons collectieve geheugen.
En daar hoort natuurlijk ook Eddie the Eagle bij. Laatste. Letterlijk. Maar vraag vandaag aan iemand om één iconische schansspringer te noemen — en je weet wie er genoemd wordt.
Succes gaat dus vaker niet dan wel om de eerste plaats.
Waarom de tweede plek zo krachtig is
- De nummer één staat in de schijnwerpers. De nummer twee staat in het leven.
- De nummer één moet presteren. De nummer twee mag ademen.
- De nummer één wordt opgejaagd. De nummer twee blijft relevant.
- De nummer één moet de volgende keer weer winnen — alles minder dan goud voelt als verlies. De nummer twee heeft speelruimte.
- De nummer één kan alleen maar naar beneden vallen. De nummer twee staat tussen de mensen.
En dat is precies waar mijn nieuwe boek over gaat: Lang leve de tweede plaats, dat in maart 2026 verschijnt.
Niet omdat ik mensen wil overtuigen dat ze “genoegen moeten nemen” met minder. Integendeel. Ik wil laten zien dat de tweede plek vaak de beste plek is. De plek waar plezier, rust, verbinding en duurzaamheid samenkomen.
De Olympische Spelen laten het ons iedere twee jaar opnieuw zien
Kijk naar de medaillewinnaars. Natuurlijk vieren we goud. Maar wie blijven ons bij?
- de bijna‑winnaars
- de doorzetters
- de verrassingen
- de teams die nét niet wonnen maar wél ons hart veroverden
- de sporters die menselijk bleven, die lachten, die vielen en weer opstonden
De tweede plek is herkenbaar. Menselijk. Toegankelijk. Inspirerend. Het is de plek waar verhalen ontstaan.
En soms is meedoen nóg mooier dan winnen
Eric “The Eel” Moussambani zwom in Sydney 2000 bijna letterlijk voor zijn leven. Hij eindigde als laatste, verdronk bijna, maar werd wereldberoemd. Niet omdat hij won, maar omdat hij durfde.
Philip Boit, de eerste Keniaan op de langlaufski’s, werd door Bjørn Dæhlie opgewacht bij de finish. Laatste, maar groots.
Het Jamaicaanse bobsleeteam werd onsterfelijk zonder ook maar in de buurt van een podium te komen.
Ze laten ons zien dat meedoen soms belangrijker is dan winnen — en dat de waarde van een prestatie niet in de uitslag zit, maar in het verhaal. In de passie.
De tweede plek als levenshouding
In mijn boek schrijf ik dat de tweede plek geen rangorde is, maar een levenshouding. Een keuze. Een manier van kijken.
Het is de plek waar je:
- invloed hebt zonder opgejaagd te worden
- zichtbaar bent zonder de last van de schijnwerpers
- kunt groeien zonder te moeten bewijzen dat je de beste bent
- fouten mag maken zonder dat de wereld meekijkt
- plezier hebt zonder prestatiedwang
Tweede zijn is geen tekort. Het is een talent.
Waarom dit boek nodig is
Omdat ook ik jarenlang dacht dat ik altijd voor goud moest gaan. In mijn werk, in mijn ambities, in mijn boeken. Tot ik ontdekte dat de tweede plek eigenlijk veel beter bij me past. Daar vond ik de lucht, de humor, de balans.
En precies daarom schreef ik ‘Lang leve de tweede plaats’. Niet om mensen te vertellen dat ze minder moeten willen, maar om te laten zien dat ze al op de juiste plek staan.
De tweede plek is niet de plek van “net niet”. Het is de plek van “precies goed”.
Dus nu de Spelen zijn begonnen…
Kijk eens verder dan het goud.
- Let op de lach van de nummer twee.
- Let op de trots van de nummer drie.
- Let op de verhalen van de sporters die nooit een podium haalden maar wel de wereld veroverden.
…en vraag jezelf af: Waar zou ik liever staan? De top van de apenrots — of de plek waar het leven echt geleefd wordt?
Herken jij jezelf in de tweede plek? Laat het weten — je bent in goed gezelschap