werkstress

Werkplezier of werkstress

Als het gaat om hoe je je voelt op het werk, geeft deze website veel tips om daar een positieve draai aan te geven. Dat dat desondanks vaak moeilijk te realiseren lijkt, blijkt wel uit de coaching gesprekken die ik in de loop van de jaren heb gevoerd. Want met al die reorganisaties, taakstellingen, veeleisend management, mismanagement, zieke collega’s en overbelasting en de continue angst over het voortbestaan van jouw bedrijf of specifiek jouw baan is het moeilijk om werkplezier ook echt in de praktijk te brengen.

Daarbovenop komt de veeleisendheid van het leven buiten het werk met zorgen over de relatie, kinderen, huisvesting, de gezondheid, sport en ga zo maar door, dat de boog bij velen permanent op volle spanning staat. We laten ons met z’n allen regelmatig gek maken, en ‘fuck it’ roepen helpt, maar haalt nog steeds de spanning niet uit ons lijf. De continue druk om te presteren blijft namelijk op de achtergrond (of voorgrond) altijd aanwezig.… Lees verder

Rustig aan

Het lijkt wel hip om het druk te hebben. Niet alleen op het werk, maar ook de vrije tijd is volledig volgepland. Door reorganisaties en afslankingsoperaties wordt het werk steeds meer geconcentreerd op een beperkt aantal medewerkers die daardoor het werk doen dat vroeger door twee, drie of nog meer medewerkers werd gedaan. Daardoor staat de druk permanent op de ketel en schuift het werk zich voor je uit. Er ligt altijd nog een klus op je te wachten zodra je je huidige hebt afgerond. Er is geen moment meer om op adem te komen, voor bezinning laat staan opleiding.

En als we dan thuis komen dan hebben we daar ook een agenda vol verplichtingen. Van klusjes in huis, het rondrijden van kinderen naar sport en hobby, tot sociale verplichtingen die de agenda voor de komende weken en maanden gevuld houden. Op sociale media laten we vervolgens met een zekere trots zien hoe druk, en daarmee succesvol, we wel niet zijn.… Lees verder

Van werken ga je dood

In een Brits onderzoek (2011) is een verband aangetoond tussen hard werken en de kans op een hartaanval. Wie meer dan elf uur per dag werkt, loopt 67 procent meer kans op een hartinfarct dan mensen die een normale werkdag draaien van acht uur. Wie een beetje zoekt op Google komt al snel diverse schrijnende gevallen tegen van mensen die zich letterlijk dood hebben gewerkt door – gebukt onder de werkdruk en stress – nachten over te slaan. In Japan hebben ze er zelfs een apart woord voor: Karoshi.

Maar ik ga er even vanuit dat jij niet een gemiddelde van elf uur per werkdag maakt, maar daar netjes ver vanaf zit. Toch ben je dan nog lang niet uit te gevarenzone. Want ook als we even weg blijven van de genoemde extremiteiten, ook met een normale werkweek ga je simpelweg dood van je werk. Echt waar? Ja echt waar!… Lees verder

Lagere versnelling

We naderen het einde van de week van de werkstress en ik besef me dat terwijl ik uit de trein naar de bus loop. Of lopen kan ik het eigenlijk niet noemen. Het is snelwandelen. Voor de meute uit. Want ik wil als eerste langs de OV-chippaaltjes, ik wil de eerste bus halen en niet de volgende en ga zo maar door. Zo zijn er ook mensen die altijd wel vooraan in de file lijken te willen staan en van links naar rechts van baan blijven wisselen. Steeds op zoek naar dat ene gaatje. Optrekken, afremmen en weer gas geven. Alhoewel, als je vooraan in de file staat ben je ofwel het ongeval of alweer uit de file dus dat kan niet of wil je niet, één van tweeën.

Ook op het werk sta ik voornamelijk in de hoogste versnelling. Ik hol van overleg naar overleg. Ik heb vier verschillende documenten tegelijk openstaan, diverse dossiers tegelijk in behandeling, talloze e-mails te beantwoorden en dat allemaal tegelijkertijd.… Lees verder

Evenwicht

Ik had de afgelopen week het genoegen weer een paar dagen op cursus te mogen. En dat bedoel ik niet cynisch. Ik vind cursussen en trainingen heerlijk. Elk moment dat je jezelf kunt ontwikkelen, nieuwe kennis, nieuwe technieken, nieuwe werkwijzen kunt leren moet je met beide handen aangrijpen. Daarbij heb ik het motto ‘hoe gekker hoe beter’. Want het is heel simpel, als je steeds hetzelfde doet wat je altijd al deed, zul je ook altijd hetzelfde resultaat boeken als je altijd al deed. Juist door uit je comfortzone te treden, door echt nieuwe dingen te leren verrijk je je repertoire en kom je tot nieuwe inzichten en wordt je simpelweg beter in je werk en een beter persoon.

Dat heeft in de afgelopen jaren al tot heel leuke dingen geleid. Zo heb ik een aantal jaren geleden als buitengewoon rationeel en zakelijk persoon een dikke eik staan knuffelen. Iets wat totaal niet bij mij past maar waar ik met veel plezier over vertel en ik iedereen toch kan aanraden.… Lees verder